ديده‌اي زنبورهاي عسل چه شيرين كاري مي‌كنند. اين از آن روست كه آنها تنها با گل‌ها همنشين‌اند و از شهد آنها مي‌نوشند. و همين جا ياد بگيريم كه لقمه‌ها مهم‌اند. يعني لقمه‌ها اگر پاك باشند، آنچه صادر شده و بروز و ظهور مي‌كند، مثل عسل شيرين و شفابخش خواهد بود. مگر نه اين است كه امروزه همه چيز را اول روي حيوانات مي‌آزمايند و آنگاه به انسان‌ها گسترش مي‌دهند؟ پس ما هم بياييم ماجراي زنبورهاي عسل را در پيش چشم داشته باشيم و نتيجه بگيريم كه اگر ما نيز لقمه‌هاي خود را طيب و پاكيزه كنيم سخن‌هاي پاك و شيرين خواهيم داشت، ديگر اگر سخني مي‌گوييم نوش است؛ نه نيش. و اين نوش‌ در نگاه‌ها و رفتارها و برخوردهاي ما عيان و آشكار خواهد بود. و اگر لقمه‌هاي ما پاك نباشد، كردار و رفتار ما نيز پاك نخواهد بود.
عاشورا چرا اتفاق افتاد؟
اگر خوب دقيق شويم، جنگ عاشورا، جنگ لقمه‌ها بود. و اين حقيقتي مسلم است كه امام عليه‌السلام خود به آن اشاره داشت. وقتي امام سجاد عليه‌السلام از پدرش امام حسين عليه‌السلام مي‌پرسيد: اين جماعت چرا با ما چنين مي‌كنند؟
امام حسين عليه‌السلام در جوابش فرمود: ملئت بطونهم من الحرام.
چون شكم‌هاي آنها از لقمه‌هاي حرام انباشته شده است.

يادش بخير بچه بوديم و بادبادك بازي مي‌كرديم. بادبادك‌ها به يك سرنخ بند بودند و يك سر ديگر نخ هم در دستان ما بود و ما آرام نخ را باز مي‌كرديم و بادبادك ميدان مي‌يافت و بالا و بالاتر مي‌رفت و شاد و شنگول به هر طرف كه مي‌رفتيم بادبادك‌ دنبال ما بود و چه لذتي مي‌برديم، براي لذت بيشتر نخ را بيشتر باز مي‌كرديم و بادبادك هم بالاتر مي‌رفت اما يكباره مي‌ديديم بادبادك به دنبال ما نمي‌آيد و گويا از باد و هوا بيشتر شنوايي دارد تا از ما، و ديگر اين‌ ما بوديم كه اسير آن شده و بايد دنبال آن مي‌دويديم!
حال چشم ما شبيه همان بادبادك است و گوش و دل و زبان ما هم همينطور، پس اگر به آنها بسيار ميدان دهيم ميدان‌دار مي‌شوند و ديگر به جاي آن‌كه آنها تحت اراده ما باشند ما بايد مطيع و فرمانبر آنها باشيم. نديدي وقتي به دوستت مي‌گويي چرا فلان حرف را زدي!؟ مي‌گويد: چه كنم! دست خودم نبود.

وقتی پوست دست و یا صورت خشك و خشن می‌شود با آن چگونه رفتار می‌كنی؟
سمباده می‌كشی؟ سوهان می‌كشی؟ سنگ پا می‌كشی؟ نه! چرا؟ چون اینها خود زبر و خشن و خشك‌اند و نه تنها خشكی پوست را از بین نمی‌برند، بلكه به آن بدتر هم آسیب می‌زند. به همین خاطر شما با كرم و پمادی كه خود نرم و لطیف‌اند با پوست برخورد می‌كنید و در نتیجه پوست هم لطیف و نرم می‌شود.
و این همان نسخه شفا‌بخشی است كه علی علیه‌السلام برای فرزند نازنینش و دیگر فرزندان خود كه ان‌شاالله من و تو باشیم، پیوسته فرموده است:
لن لمن غالضك یوشك ان یلین لك
پسرم! هر كس با تو با درشتی و خشونت رفتار كرد تو با او نرم باش و با نرمش و انعطاف رفتار كن كه هیچ بعید نیست كه او هم با تو نرم شود.

شما برف را ببين اگر تند و شلاقي ببارد، نمي‌نشيند. برف وقتي مي‌نشيند كه آرام و نرم ببارد. حرف هم مثل برف است، اگر به قول قرآن لين و نرم باشد، دلنشين مي‌شود، به همين خاطر است كه خداوند به موسي و هارون گفت پيش فرعون مي‌رويد قولا له قولاً لينا با او نرم صحبت كنيد.

Powered By
  BLOGFA.COM